Maraming Pagpapalit Araw

Maraming Pagpapalit Araw

“We’re on the road,
We move from place to place,
And often times when I about to call it home,
We’d have to move along;
Life is a constant change…”
Mga lirikong galing sa kanta ni Jose Mari Chan na Constant Change. Palasak man na maituturing, ngunit ito na nga siguro ang pinaka-akmang kanta kung sakaling may magtanong sa akin ng, “kung saka-sakali, anong kanta ang bagay para sa buhay mo?” Bagaman lahat naman tayo ay nagbabago; at dahil nga ang nag-iisang bagay na hindi nagbabago ay ang pagbabago, siguro ay maaari ko namang sabihin na may mga naging pagbabago sa aking buhay. O sa madaling salita, may nagbago na nga sa akin simula sa aking pagkabata.
Madungis. Makalat. Iyakin. Kilos lalaki kung gumalaw. Madaldal. Malikot. Masungit. Maldita. Maingay. Ilan lang ‘yan sa mga katangian ko noong bata pa ako. Ay, bata pa rin naman ako. Ang ibig sabihin ko ay nung nasa elementarya pa ako. Maiintindihan naman siguro kung bakit ako ganun ‘di ba? Pero ang pinaka-malaking bagay kung bakit ako ganun dati ay dahil sadyang isa akong liberadong bata. Oo, masasabi kong ganoon nga ako, kahit bata pa lang ako. Sa ingles I’m a liberated and an extrovert person. At sa totoo lang, ako’y aamin na nahihirapan dahil alam kong mas maipaliliwanag ko lahat ng ‘to sa wikang Ingles. Isa sa mga malalaking pagbabago sa akin.
Isa sa hindi ko makalilimutan dati ay nang tawagin ako ng aming punong-guro na kumare. Alam kong nag-iisip ka kung bakit kumare. Ano nga bang mayroon kapag mag-kumare? Tama. Dahil sa sobrang kadaldalan ko; yung tipong kahit nag-eeksamen ay nagdadaldal pa rin ako. Hindi talaga maawat kadaldalan ko noon. Halata pa rin naman ba? Marami ang nagsasabing hanggang ngayo’y bakas pa rin ang pagiging madaldal ko. “I just have many things to say,” ang lagi kong depensa. Ang nakakatawa, pag ako’y nanahimik, tila lahat ay apektado. Nagtatanong kung may sakit ba ako o kaya’y ayos lang ba ang pakiramdam ko. Siguro nga’t malaking epekto sa mga taong nasa paligid ko ang aking pagdaldal. Pero hindi tulad ng dati, tila ngayo’y kaya ko ng manahimik. Lalo na’t kung hinihingi ng pagkakataon.
Katulad rin ng nasambit ko kanina, ang wikang Ingles ay may malaking impluwensya sa mga pagbabago sa akin. Nakakahiya mang aminin, pero simula bata ako, mas laging mataas ang mga markang nakukuha ko sa asignaturang Ingles kaysa sa Filipino. Nakakahiya sa kadahilanang ako’y daang porsiyentong Pilipino. Bagaman pinipilit kong hasain pa ang aking pagka-Pilipino tungo sa wikang Filipino, sadyang mas napamahal ako sa wikang Ingles. Mahal ko ang Filipino, sana’y di mo mainterpreta ng mali. Pero katulad na nga rin ng aking nasambit kanina, nahihirapan talaga ako pag Filipino. O siguro, mas napalapit lang ako sa wikang Ingles kaysa sa Filipino. O kaya’y, pwede bang akusahan ang mga eskwelahan ko ng elementarya’t hayskul dahil sa mga alintuntunin nilang Speak English at all times? Sa buong katotohanan, mas marami pa rin akong gawang tula at iba pang literatura sa wikang Ingles kaysa sa Filipino. Ramdam ko, napipinto rin ang araw na mahahasa ako ng tuluyan, lalo na’t sa pakikipagtalastasan, sa wikang Filipino. Bagaman ngayon, I’d still prefer to talk in English.
Pangarap—isa akong taong maraming ganoon. Mga aspirasyon, mga bagay na gusto kong maabot. Isang mekanismo ko ang pangangarap upang maging ako kung ano man ang gusto ko maging. Ipinagmamalaki ko na kung ano ang pinangarap ko noong elementarya ako, ay unti-unti ko ng inaabot ngayon. Bagaman noong hayskul, dumaan din ako sa pagbabago ng mga hilig at prayoridad, sa huli’y kinukuha ko na ang laging kong sambit na, “I want to be a doctor someday.” Nakakatwang isipin, nung nag-aaplay ako sa mga unibersidad, ang lagi kong sinusulat sa first choice ay kung ‘di AB Asian Languages and Literature, ay BS Physics at BS Psychology. Laging pang-huli lamang ang BS Biology o kung ano mang tungkol sa pagduduktor. O kaya naman ay BS Civil Engineering. Prayoridad, kagaya nga ng sinabi ko, mas praktikal kung maging employer ako kaysa maging empleyado. Sabi ng aking nanay, kung hilig ko raw talagang magsulat, maaari ko naman daw gawing sideline ito kung duktor na ako. Higit pa’t hawak ko ang sarili kong oras kung saka-sakali. Sana nga.
Hindi ako ganun kasaya sa kung ano man ako ngayon. Not that I have regrets, pero alam ko, at pati na rin ng mga taong malapit sa akin, na may mas maibibigay pa ako. Dahil sa totoo lang, may mga ilang bagay pa rin sa aking sarili na tila’y tubig na maputik: maraming tanong, kulang na mga kasagutan. Mga bagay na kung minsan malaki ang epekto sa akin. Hindi sa pagmamayabang, pero kung magseseryoso, alam kong kaya kong maging iskolar. I just don’t have that drive to do so.
Ekspektasyon. Mabigat na pagtulak ng pwersa. Hindi ko mahanap ang sinasabi nating halaga ng buhay. Minsan, dahil sa sobrang pagod, gusto ko na lang isipin na sadyang lagi lang ako nag-iisip. Overthinking. Sana nga’y ganun lang. Nakakahiya ngang kung kailan nasa kolehiyo na ako’t saka pa ako lumala ng ganito. Hindi naman kasing lala ng mga nagbubulakbol. Kaya nga lang, laging may what ifs at If onlys ako pagkatapos ng pagpalit araw.
Makata man kung iisipin, pero dahil pinili ko ‘to, dapat lang na ako’y manindigan sa aking mga desisyon. Isa pa sa mga magandang pagbabago sa sarili ko, sana.
Totoo nga’t marami pang pagpalit araw na pagdadaanan,
Isang pag-ikot:
dama ko ang iyong pangamba.
“Huwag kang matakot,” ani niya.
Kalauna’y parang kahapon lang ang lahat.
Paglipas pa ng pitong pagpalit araw,
‘di ba’t parang kailang lamang?
At isang taon pa,
Tiyak kong limot mo na – tapos na.

Maliit may nakakpuwing,
Batid natin ‘di ba’t mapipisat din?
-Julienne Navarra, HULI: Paglaon (mula sa Trilohiyang Pangtamad)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s