Nang minsan hindi ko pumiling umibig

Pinilit kong kumalawa
sa mga mararahas mong pananalita,
mga labing nagtatanong sa mga matang na katulala;
ako pa ba ay ‘yong magagawa–
magagawang tanggapin ng buo’t may pagsinta?
Hindi man kita lubos na kilala,
walang araw na ika’y nawaglit at nawala,
walang panahon at oras ika’y inalala;
pagka’t di man ito halata,
sa buhay ko’y ika’y mahalaga.
Nanalig ako at naniniwala,
darating ang araw–sana. Sana.
Wag ka sanang mangamba,
marahas man ang iyong mga salita
ay di na makasusugat pa.
Hindi na muling luluha pa.

 

 

JKPN 2016

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s