Ni Minsan

Sabay sa pagpihit ng hangin
ay ang pagtangis mo ng lihim;
lingid sa karamihan, ika’y nalulumbay
sa mga sandaling ‘di mawaglit, ‘di nila kayang ibigay.
Hindi mo lang alam.
Kung alam mo lang. Ika’y di maalis sa’king isip–ni minsan
‘di napagod, kahit na nakikita kita.
Nakikita kitang tumatangis kaiisip sa kanya.
Na kahit pa alam nating dalawa na wala kang halaga sa kanya.
Na kahit pa madalas sa minsan, hindi ka niya naaalala.
Na kahit pa nasasaktan ka na, pinipilit mo pa rin maging masaya.
Tanungin mo ako, ang sagot ko’y ito:
“Hayaan mong abutin ko ang kamay mo,
sana. Sana. Ito’y pakinggan mo;
dahil ni minsan pa’y di mapapagod sa pagsinta sa’yo.”
JKPN 2016
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s